در مورد مظلومیت و غربت آقا امام زمان (ارواحنافداه) مولایمان علی(ع)می فرماید:
او (صاحب الزمان )غریب تنها و مظلوم است.
اگر بدانیم و بفهمیم که آن امام مهربان را که رحمت واسعه الهی می باشد
این عزیز زهرا را تنها و غریب گذاشتیم!!
اگر بدانیم چه شبها تا صبح برای ما غصه خورده و دعایمان کرده اند!!
اگر بدانیم امام زمان فرزند همان امامی هستند که هر سال برایش عزاداری می کنیم
به سر و سینه می زنیم و آرزو می کنیم ای کاش می بودیم و در کربلا یاریش می کردیم
کاش می بودیم و جرعه آبی به لبان تشنه اشان می رساندیم
کاش می بودیم و در خونمان در راهشان می غلطیدیم
اگر بدانیم که آقا امام زمان از اعمال و رفتار ما شیعیان ناراضی و گله مندند
اگر بدانیم که امام زمان فرمودند که اگر شیعیان مارا به انداره یک لیوان خوردن می خواستند
دعا می کردند و ظهور می شد
اگر همه اینها را بدانیم آیا باز هم خواب غفلت بیدار نمی شویم ؟
آیا بغض گلویمان در مظلومیت حضرت نخواهد ترکید و صدای گریه مان
به مظلومیتش بلند نخواهد شد؟
آیا دیگر وقت آن نرسیده که از خواب غفلت بیدار شویم و آقای مهربانمان را باورع و تقوا و پرهیز از
گناهان و تهذیب نفس یاری کنیم؟
آیا این همه سال غیبت برای یوسف زهرا کافی نیست؟
اینها مطالبی است که دل هر شیعه را آتش می زند و اگر با تفکر همراه باشد حتما انسان
از خواب غفلت بیدار می کند و باعث می شود دست از یاری مولایمان بر نداریم
و اسممان را در لیست سربازان آقایمان ولی عصر (ارواحنا فداه )برای همیشه ثبت کنیم
امام زمان فرموندند:
به شیعیان و دوستان ما بگوئید که خدا را قسم دهند به حق عمه ام زینب(س )
که فرج مرا نزدیک گرداند.
عزیز دل زهرا حتی در بین دوستانش هم غریب است و علت طرد شدن و تنها
ماندنشان ما هستیم.
غیبت حضرت مهدی(ع)برای همه شیعیان بلکه برای همه مسلمانان بلائی سخت
و ابتلائی بزرگ به شمارمی رود.
غیبت پی آمد کفران نعمت ولایت است نتیجه قدر ناشناسی انسان ها نسبت به
مقام عظمای امامت است اثر طبیعی سوزاندن پرچم هدایت و در هم شکستن کشتی
نجات اهل بیت (ع)است .
تا کی سرگشته و سرگردان تو باشم؟ مولای من!
تا کی و با چه بیانی تو را بستایم و چگونه نجواسر کنم؟
بر من سخت است که غیر تو پاسخ شنوم و جز تو دلداریم دهد.
بر من سخت است که من بر تو بگریم و دیگران تو را واگذارند.
بر من سخت است که سختی ها نه بر آنان بلکه بر تو وارد آید .
آیا کمک دهنده ای است که پا به پای او ناله های طولانی وگریه های همیشگی داشته باشم؟
آیا زاری کننده بی تابی هست که در تنهایی هایش با زاری و بی تابی خود یاریش کنم؟
آیا چشمی هست که خار در آن خلیده باشد و چشمان من در ناراحتی و درد این خار
خلیدگی با آن همراهی کند؟
مولای ما!سوز عطش به درازا کشید کی آن زمان فرا می رسدکه از آب
گوارای دیدارت سیراب شویم؟
آه!ای فرزند پیامبر (ص)آیا به سوی تو راهی هست تا شرف دیدار حاصل آید؟
سخته بر من حجت بی الحسن همه را ببینم تو را نبینم
